W ten weekend historyczny Palacio de San Carlos – neoklasycystyczny pałac w dzielnicy Candelaria w Bogocie, w którym niegdyś mieszkał sam Simon Bolívar – stał się sceną dla rozrachunku półkuli.
Wybranej przez Wyzwoliciela na stolicę Wielkiej Kolumbii, republiki, która niegdyś zjednoczyła dzisiejszą Kolumbię, Wenezuelę, Ekwador i Panamę, San Carlos stanowi żywe archiwum oporu i niedokończonej walki o wyzwolenie. W 1828 roku w jego murach Bolívar cudem uniknął zamachu, wyskakując przez okno z pomocą Manueli Sáenz, wyzwolicielki wyzwoliciela – co przypomina, że samostanowienie w Ameryce zawsze wymagało odwagi, solidarności i buntu.
Dwa wieki później region ten stoi w obliczu ponownego ataku na to dziedzictwo. Pod odnowionym sztandarem doktryny Monroe’a Waszyngton domaga się prawa do decydowania, które rządy mogą pozostać, a które muszą upaść. Od Caracas po Hawanę, od Bogoty po Meksyk, suwerenność jest podważana siłą i dekretami: bombami w Wenezueli, oblężeniem Kuby, groźbami wobec rządów, które odmawiają podporządkowania się, żądaniami dotyczącymi Grenlandii oraz wykorzystaniem handlu i finansów jako broni przeciwko tym, którzy stawiają opór. Przymus, interwencja i destabilizacja ponownie stały się zasadami hemisferycznego porządku.
Zagrożenie to wykracza poza Amerykę i obejmuje cały świat. W tym tygodniu w Davos prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump ogłosił utworzenie tzw. Rady Pokoju – inicjatywy opartej na surowej sile Stanów Zjednoczonych i kaprysach Donalda J. Trumpa, nieograniczonej egzekwowalnymi przepisami, czy prawem międzynarodowym. Jej ambicje wykraczają daleko poza Gazę. Dzięki nieprzejrzystemu sposobowi zarządzania i sugestiom Trumpa, że może ona zastąpić instytucje takie jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, projekt ten sygnalizuje próbę przebudowy światowej polityki na wzór jednostronnej dominacji.
Nawet obrońcy i beneficjenci starego porządku przyznają obecnie, że coś się zepsuło. Na tym samym forum, Premier Kanady Mark Carney zadeklarował, że „międzynarodowy porządek oparty na zasadach” nie powróci – świat wkroczył w fazę „zerwania”. Potwierdził to, o czym większość krajów Globalnego Południa wiedziała od dawna: system był „częściowo fałszywy”, mówiąc o zasadach, a faworyzując władzę, oraz o prawie, podczas stosowania przymusu. Projekt Trumpa nie odbiega od tej rzeczywistości. Pozbawia ją fikcji i utrwala w doktrynę.
Wraz z upadkiem starego porządku i powstaniem w jego miejsce nowego, surowszego systemu – rządzonego dekretami, naciskami i groźbami - Nuestra América wysuwa inną propozycję: pokój i stabilność nie mogą być narzucane z góry lub z zewnątrz, ale muszą opierać się na zbiorowej inicjatywie narodów półkuli.
W dniach 24-25 stycznia Progressive International organizuje nadzwyczajny szczyt hemisferyczny w Bogocie, na którym spotkają się ministrowie, parlamentarzyści, związkowcy i liderzy ruchów społecznych z obu Ameryk i innych części świata. Spotkanie jest bezpośrednią odpowiedzią na eskalację zagrożeń dla suwerenności – od militarnej agresji i politycznej destabilizacji, po sankcje i naciski gospodarcze, które podważają demokratyczny wybór i prawa społeczne.
W San Carlos siedemdziesięciu delegatów podejmie się trzech zadań: wspólnej diagnozy obecnego kryzysu, opracowania strategii współpracy w ramach półkuli oraz opracowania konkretnych ścieżek wspólnego działania. Proces ten zakończy się przyjęciem deklaracji, która zainauguruje trwający projekt polityczny – żywe ramy koordynacji, solidarności i zbiorowej samoobrony na całej półkuli.
Wraz z Davidem Adlerem, współkoordynatorem PI, spotkanie otworzy minister spraw zagranicznych Kolumbii Rosa Yolanda Villavicencio, która przedstawi rządowy program transformacji rolnej i walki z handlem narkotykami. Wśród delegatów znajdą się ministrowie z całej Ameryki Łacińskiej, parlamentarzyści z Europy i Ameryk oraz liderzy ruchów walczących o pokój, ziemię i chleb: Daniel Rojas, Martha Carvajalino, Christian Duarte, Andrés Arauz, María José Pizarro, Bettiana Díaz, Jorge Taiana, Andrea Navarro, Thiago Ávila, Clémence Guetté, Gerardo Pisarello, Walter Baier, Bill de Blasio i wielu innych.
Oprócz wewnętrznych obrad, szczyt ma charakter otwarty. W sobotę wieczorem w Teatro Colón w Bogocie odbędzie się zgromadzenie, które zaprosi publiczność do wspólnego spojrzenia na przyszłość półkuli – opartej na godności, solidarności i prawie narodów do decydowania o własnej przyszłości. Wydarzenie można oglądać na żywo tutaj.
Nuestra América nie jest jednorazowym wydarzeniem. Jest to proces: przestrzeń do odbudowy więzi ponad granicami i wypracowania wspólnej odpowiedzi na zagrożenia, z którymi żadne państwo nie jest w stanie poradzić sobie samodzielnie. Podczas gdy Stany Zjednoczone przygotowują nowe doktryny dominacji, narody Ameryk opracowują własną odpowiedź – nie w Davos, nie w Waszyngtonie, ale w Bogocie, w domu Wyzwoliciela. Półkula nie będzie rządzona dekretami. Będzie budowana wspólnie.
Co nowego w Ruchu
Począwszy od historii brytyjskich kobiet, które zatrzymały dostawy myśliwców Hawker do Wschodniego Timoru, do powstania Kompanii Wschodnioindyjskiej, nasz Kalendarz Internacjonalizmu na 2026 rok zawiera 12 rozdziałów walk, zwycięstw i porażek. Zamów swój kalendarz ścienny dzisiaj.
Członek PI, Bangladeska Krajowa Federacja Pracowników Przemysłu Odzieżowego (NGWF), zawarła sześć nowych układów zbiorowych obejmujących ponad 11 500 pracowników w 2025 r. – jako pierwsza w branży uzyskała prawa wykraczające poza przepisy krajowe, w tym urlop ojcowski, wyższe dodatki, bezpieczniejsze mechanizmy składania skarg oraz ochronę przez utratą pracy w wyniku zmian klimatycznych lub automatyzacji. NGWF zarejestrowała również osiem nowych związków zawodowych w fabrykach, zrzeszając dodatkowych 7432 pracowników i wzmacniając siłę zbiorową w zakładach pracy.
Ruchy społeczne, partie i organizacje postępowe z ponad 20 krajów wydały Rezolucję z Caracas – globalne oświadczenie solidarności z Wenezuelą i wszystkimi narodami opierającymi się imperialnej agresji. Deklaracja potępia atak Stanów Zjednoczonych na suwerenność Wenezueli oraz porwanie prezydenta Nicolása Maduro i pierwszej damy Cilii Flores, potępia „Trumpowskie uzupełnienie” doktryny Monroe’a jako niebezpieczną fazę agresji na półkuli i sytuuje ten atak w kontekście długotrwałej wojny hybrydowej polegającej na sankcjach, blokadach i ingerencji w Wenezueli i na całym świecie.
Nowy raport Progressive International, Energy Embargo for Palestine, Palestinian Youth Movement i People’s Embargo for Palestine ujawnia, jak publicznie ogłoszone przez Turcję embargo handlowe wobec Izraela było systematycznie łamane poprzez 57 dostaw ropy, które opuściły port Ceyhan i dotarły do Izraela pomiędzy majem 2024 r., a grudniem 2025 r. Raport, który można przeczytać online tutaj, skłonił aktywistów do ogłoszenia dnia akcji na wtorek 27 stycznia, aby wywrzeć presję na turecki rząd, aby ten zaprzestał handlu.
Podczas 30. walnego zgromadzenia członków w Morogoro, członek PI Mtandao wa Vikundi vya Wakulima Tanzania (MVIWATA), krajowa sieć drobnych rolników, zgromadziła setki delegatów, aby pogłębić demokratyczną organizację i przeciwstawić się korporacyjnej kontroli nad rolnictwem.
Sonia Bazanta Vides, lepiej znana jako Totó La Momposina, jest czwartym pokoleniem kolumbijskiej muzyczki i artystki pochodzenia afrokolumbijskiego i rdzennego. *Totó* znana jest jako *Królowa Cumbii* i cieszy się uznaniem w całej Ameryce i szerzej na świecie. W 1982 roku Totó wystąpiła podczas ceremonii wręczenia Nagrody Nobla w dziedzinie literatury Gabrielowi García Márquezowi, a w 2013 roku otrzymała nagrodę Latin Grammy za całokształt twórczości. Jej śpiew przypomina nam, że międzypokoleniowe znaczenie kultury wykracza poza formy wizualne i materialne oraz że „rewolucja bez tańca nie jest rewolucją, o którą warto walczyć” – Alan Moore.
