Javier Milei hükümetinin bu hamlesi, 407/2026 sayılı Kararnamenin Resmi Gazete’de yayımlanmasıyla resmiyet kazandı. Bu düzenleme, süresi dolmuş toplu iş sözleşmelerinin zorunlu olarak gözden geçirilmesinin önünü açmaktadır. Bilgiler, orijinal kaynak olarak Página/12’yi gösteren Venezuela merkezli bir yayın ağı olan teleSUR'dan alınmıştır.
Yayına göre, Julio Cordero başkanlığındaki Çalışma Bakanlığı, süresi dolmuş yaklaşık 150 toplu iş sözleşmesini yeniden müzakere etmek üzere iş odaları ve sendikaları bir araya getirmeye başlayacak. Hükümetin amacı, bu sözleşmeleri 27802 sayılı İşgücü Modernizasyon Yasası'nda öngörülen esneklik yönergelerine uyumlu hale getirmektir.
Bu tedbir, Arjantin hükümetinin ülke ekonomisinin tüm sektörlerinde iş kanunlarında kademeli olarak değişiklikler uygulamaya yönelik daha geniş kapsamlı stratejisinin bir parçasıdır. Yayınlanan metne göre, Milei yönetimi, toplu sözleşmeleri teknolojik dönüşümlere ve yeni üretim koşullarına uyarlamaya çalıştığını iddia ediyor.
407/2026 sayılı Kararnamenin temel noktalarından biri, süresi dolmuş bir toplu sözleşmenin yeni bir sözleşme imzalanana kadar geçerliliğini garanti eden bir mekanizma olan ultra-aktivite ilkesinin yeniden düzenlenmesidir. Uygulamada bu değişiklik, işçiler ve şirketler arasında daha önce müzakere edilen maddelerin sağladığı otomatik korumayı azaltmaktadır.
teleSUR, söz konusu değişikliğin tüzel kişiliğe sahip sendikalar için sendikal örgütlenme, dayanışma katkı payları ve finansman mekanizmalarını düzenleyen kuralları doğrudan etkileyebileceğine dikkat çekiyor. Tedbiri eleştirenler, önerilen değişikliğin toplu müzakere haklarını zayıflattığını ve işçilere yönelik kurumsal korumaları azalttığını savunuyor.
Rapor, Çalışma Bakanı Julio Cordero'nun daha önce Techint Grubu ve Arjantin Sanayi Birliği gibi şirketlerde iş hukuku avukatı olarak görev yaptığını vurguluyor. Cordero'nun yönetimi altında hükümet, süresi dolmuş sözleşmeleri yeni iş mevzuatında belirlenen esaslar doğrultusunda yeniden müzakere etmeyi planlıyor.
Arjantin'in en büyük işçi sendikası federasyonu olan Genel İşçi Konfederasyonu (CGT), hükümetin esnekliği meşrulaştırmak için öne sürdüğü argümanlara karşı çıkıyor. Rapora göre federasyon temsilcileri, bu tedbiri sendikanın tarihi kazanımlarına yönelik bir saldırının parçası olarak nitelendirerek kınıyor.
Yeni kurallar aynı zamanda, sektörel bazlı ulusal sözleşmeler yerine şirket veya bölge düzeyindeki müzakerelere öncelik veriyor. Bu değişiklik, geniş kapsamlı toplu müzakerelerin ağırlığını azaltma ve her şirketin veya bölgenin belirli çalışma koşullarını görüşebileceği parçalı müzakereleri güçlendirme eğilimindedir.
Bir başka tartışma konusu ise, bir sendikanın temsil yetkisine itiraz edebilmek için gereken asgari üye oranının düşürülmesidir. Daha önce yüzde 20 olan bu sınır, artık yüzde 5 olacak. Sendikalara göre bu değişiklik, şirketlerle bağlantılı yeni kuruluşların ortaya çıkmasını teşvik edebilir ve Arjantin işçi hareketinin geleneksel federasyonlarını zayıflatabilir.
Reform, eleştirmenlerin güvencesiz istihdam biçimleri olarak nitelendirdiği mekanizmaları da içermektedir. Bunlar arasında, işçinin ücretinin bir kısmını, işverenin yalnızca firmanın verimliliğine değil, aynı zamanda şirketin ekonomik ve mali durumuna ilişkin değerlendirmelerine tabi kılan "dinamik ücret" olarak adlandırılan sistem de yer almaktadır.
Planlanan bir diğer düzenleme ise, üretim döngülerine bağlı olarak haftalık çalışma saatlerinin farklılık göstermesine olanak tanıyan "saat bankası" (fazla mesai karşılığı izin sistemine benzer) uygulamasıdır. Bu tedbir, düzenli fazla mesai ödemelerini azaltabilir ve çalışma koşullarının mevcut koşullardan daha düşük seviyelerde yeniden müzakere edilmesi için alan yaratabilir.
Sendika temsilcilerinin görüşüne göre bu değişiklikler, işçilerin gelirlerini, iş güvencelerini ve kolektif örgütlenmelerini doğrudan etkilemektedir. Ancak Arjantin hükümeti, işgücü modernizasyonunun, iş ilişkilerini yeni ekonomik ve üretim bağlamına uyarlamak için gerekli olduğunu savunmaktadır.
Milei'nin 407/2026 sayılı Kararnamesi etrafında yaşanan mücadele, ülkede sosyal gerginliğin yüksek olduğu bir dönemde Milei yönetimi ile Arjantin işçi hareketi arasındaki çatışmayı daha da şiddetlendiriyor. Süresi dolmuş toplu iş sözleşmelerinin yeniden düzenlenmesi, yürütme organı, sendikalar ve geçmiş dönem şart ve koşulları yeniden müzakere etmeye çağrılan iş çevreleri arasında yeni bir ihtilaf yaratacak.
