Mniej niż 60 tys. ludzi – najbogatszy 0.001% - kontroluje na ten moment trzy razy więcej majątku niż połowa ludzkości łącznie.

Oto bilans świata – planeta ponad ośmiu miliardów ludzi zarządzana w rzeczywistości przez błąd przybliżenia.

W Raporcie World Inequality Report 2026, do którego przedmowę napisał członek Rady Progressive International – Jayati Ghosh, badacze ukazują, że najbogatsze 10% ludzkości zawłaszcza więcej dochodów niż pozostałe 90% łącznie, a biedniejsza połowa otrzymuje mniej niż 10% globalnego dochodu. W przypadku majątku jest jeszcze gorzej – górne 10% posiada trzy czwarte wszystkiego, kiedy dolna połowa posiada zaledwie 2%.

Niektóre dzieci rodzą się w świecie bibliotek, łącz szerokopasmowych, klinik i czystej wody; inne przychodzą na świat długu, grabieży i stałej sytuacji kryzysowej. Średni nakład środków na edukację na dziecko w subsaharyjskiej Afryce wynosi około €200 (z uwzględnieniem parytetu siły nabywczej) – w porównaniu z €7,400 w Europie i €9,000 w Ameryce Północnej i Oceanii to 40-krotna różnica, która podtrzymuje różnice wyżłobione niegdyś przez kolonializm i ludobójstwo, a dziś podtrzymywane przez współczesny imperializm.

Apartheid jest globalnym systemem – zorganizowanym wokół tego kto posiada, pożycza i zabiera – i ostatecznie decyduje o życiu i śmierci.

Żaden technokratyczny trik nie zbalansuje ekonomii ustrukturyzowanej w ten sposób. Można ją zmienić tylko poprzez opór.

A gdy ludzie domagają się chleba, ziemi, godności i suwerenności, aparat bezpieczeństwa ekstremalnie majętnych odpowiada błyskawicznie – poprzez pałki policyjne, więzienia, sankcje, mury graniczne i wojnę.

Niedostatek mas nie może obejść się bez przemocy. Łańcuchy dostaw są strzeżone, migranci kryminalizowani, pracownicy dyscyplinowani, a całe regiony zamieniają się w strefy ofiarne. Globalny apartheid podróżuje z uzbrojoną obstawą.

Nasz świat – z jego ekstremalnym bogactwem, ekstremalną przemocą i ekstremalnymi temperaturami – z dnia na dzień staje się coraz bardziej bezwzględny.

Ale to nie koniec historii. Na całym świecie ludzie wciąż udowadniają, że deprywacja jest decyzją polityczną. I że można ją odwrócić.

W Kerali, stanie w Indiach o umiarkowanym poziomie dochodów, udało się zlikwidować ekstremalne ubóstwo dzięki długotrwałym inwestycjom publicznym w zdrowie i edukację, ukierunkowanemu wsparciu i lokalnemu demokratycznemu planowaniu. Chiny w ciągu dwóch pokoleń wyciągnęły z ubóstwa 800 milionów ludzi – to największe osiągnięcie w zakresie zmniejszenia biedy w historii. Rezultaty widoczne są nie tylko na papierze – dzieci są wyższe, zdrowsze i żyją dłużej.

Te osiągnięcia pokazują, do czego zdolna jest zorganizowana władza publiczna. Możni tego świata wmawiają nam, że ten porządek jest nieodwracalny. Dowody przeczą tym tezom. Nierówności są wytwarzane przez politykę i władzę; mogą też przez politykę i władzę być zredukowane. To właśnie zadanie, które stoi przed nami.

Rok 2026 wystartował w zawrotnym tempie. Historia dzieje się na naszych oczach. Kryzysy zazębiają się. Misją Progressive International jest zebranie sił zdolnych okiełznać ten moment – łącząc walkę o lepsze płacę z tymi przeciwko długom; walki o ziemię ze sprawiedliwością klimatyczną; usługi publiczne z publiczną własnością; wyzwolenie narodowe ze strategią internacjonalistyczną.

Globalny apartheid nie zmięknie sam z siebie. Albo uda się go rozmontować, albo pogłębi się, zmilitaryzuje i będzie jeszcze bardziej niszczycielski.

Nie ma drogi na skróty, jeśli chcemy ukierunkować zawrotny bieg historii w stronę sprawiedliwości. Musimy się organizować ponad granicami. Budować instytucje, które oprą się represjom. Bronić się nawzajem. Wykujemy siłę zdolną przeciwstawić się i pokonać Reakcyjną Międzynarodówkę i zbudować nowy porządek.

Bryła świata nie będzie nam dana. Sami musimy ruszyć ją z posad.

Co nowego w Ruchu

Kalendarz PI na 2026 rok

Począwszy od historii brytyjskich kobiet, które zatrzymały dostawy myśliwców Hawker do Timoru Wschodniego, do powstania Kompanii Wschodnioindyjskiej, nasz Kalendarz Internacjonalizmu na 2026 rok zawiera 12 rozdziałów walk, zwycięstw i porażek. Zamów swój kalendarz ścienny dzisiaj.

Nuestra América

Delegaci rządów, parlamentów, związków zawodowych i ruchów społecznych z ponad 20 krajów spotkały się w Bogocie na spotkaniu wyjątkowym Nuestra América zwołanym przez Progressive International. W celu obrony demokracji, suwerenności i pokoju obu Ameryk przyjęto deklarację San Carlos. Deklaracja ta potępia odradzające się doktryny przymusu – w tym sankcje, blokady i presję militarną; oraz zobowiązuje się koordynować działania mające na celu podtrzymanie postanowień Karty Narodow Zjednoczonych, opierać się jednostronnym ingerencjom, wzmacniać regionalną autonomię w handlu, finansach, energii i pożywieniu, a także bronić praw migrantów i budować hemisferyczną solidarność od Kuby do Meksyku, Kolumbii i dalej.

Konfrontacja z Amazonem w Parlamencie Europejskim

Związkowcy i członkowie Parlamentu Europejskiego skonfrontowali się z Amazonem na przesłuchaniu przed komisją dotyczącą niebezpiecznych warunków w magazynach, ciągłej presji wywieranej na pracownikach i oporu Amazona przed rokowaniami zbiorowymi – a to wszystko po ogłoszeniu 16 tys. zwolnień. Po latach unikania odpowiedzialności, najwyższa kadra menadżerska Amazonu znalazła się pod ostrzałem zarzutów ze strony związków zawodowych i ustawodawców, w których nie zostawili suchej nitki na historii wykroczeń Amazona w kwestiach bezpieczeństwa pracy i łamania demokratycznych praw w miejscu pracy. Związki zawodowe podkreślały bezlitosny nadzór i zaporowe wymogi dotyczące produktywności i nawoływały do szczerego dialogu społecznego i poszanowania dla negocjacji zbiorowych, zamiast jedynie pozorowanych działań.

Biali farmerzy z Zimbabwe proszą Trumpa o pomoc

Grupa białych farmerów komercyjnych zwróciła się do Donalda Trumpa z prośbą o wywarcie presji w sprawie ich roszczeń do odszkodowań związanych z reformą rolną w Zimbabwe. Ten krok grozi nałożeniem ponownie tych samych sankcji i zewnętrznego nacisku, które od dawna godzą w zwykłych obywateli Zimbabawe i usiłują wycofać historyczne próby zrekompensowania kolonialnej grabieży ziemi. Kampania „Hands Off Zimbabwe” Progressive International odrzuca jakąkolwiek zewnętrzną ingerencję: o przyszłości Zimbabwe będzie decydować Harare, nie Waszyngton.

Ekwador: represje i wojna prawna przeciwko liderom opozycji

Policja w Ekwadorze dokonała nalotów na domy i biura liderów Revolución Ciudadana, w tym byłej kandydatki prezydenckiej Luisy González. Krytycy potępili te działania, jako politycznie umotywowane wykorzystanie prawa oraz wyrazili głębsze obawy o prawo do rzetelnego procesu i erozję przestrzeni demokratycznej. Progressive International wtóruje żądaniom dotyczącym uczciwych procedur prawnych, pełnych gwarancji demokratycznych oraz zakończenia prześladowań politycznych; przypominając, że spory polityczne muszą być rozwiązywane w demokratycznym procesie, a nie przez nękanie i naloty służb bezpieczeństwa.

Dzieło tygodnia

Alighiero Boetti (1940 – 1994) był włoskim artystą konceptualnym, członkiem Arte Povera - ruchu artystycznego o charakterze antyelitarnym, sprzeciwiającego się utrwalonym wartościom podtrzymywanym przez instytucje rządowe, przemysłowe i kulturalne.

Od lat 1970’ aż do swej przedwczesnej śmierci pracował pod pluralnym pseudonimem Alighiero e Boetti („Alighiero i Boetti”). Wiele podróżował po centralnej i południowej Azji, często bywał w Afganistanie, Pakistanie, odwiedził też Gwatemalę, Etiopię i Sudan. Jego najsławniejsze hafty Mappa, inspirowane jego licznymi podróżami, zostały stworzone w kolaboracji z afgańskimi i pakistańskimi rzemieślnikami.